Όσα παίρνει ο άνεμος

Δεξιά Αβινιόν. Αριστερά Βιλνέβ. Στη μέση Ροδανός και νησί. Φτιάξαν γέφυρα. Παλιά. Έγινε θαύμα. Βοσκός είδε αγγέλους και σήκωσε μεγάλη πέτρα. Μετά πέθανε και τον κάναν άγιο. Μετά ο Ροδανός έριξε τη γέφυρα.

Την ξανάφτιαξαν.

Την ξαναέριξε.

Την ξανάφτιαξαν.

Την ξαναέριξε.

Την ξανάφτιαξαν.

Την ξαναέριξε.

Βαρέθηκαν και την παράτησαν έτσι.

Πήγαμε το Σάββατο. Πρώτα Βιλνέβ για παζάρι. Πολύς αέρας. Τα έσπασε όλα τα βάζα. Μετά στο νησί για φωτογραφίες. Πολύς αέρας. Ποτάμι, γέφυρα, παλάτι, πάπιες.

Να και φωτογραφίες:

Να και λινκ:
http://en.wikipedia.org/wiki/Pont_Saint-B%C3%A9nezet


Έχει και τραγούδι. Σαν της Άρτας.




Ή καλύτερα:



Δεν έβγαινε με τίποτα κείμενο στο σημερινό. Καλή εβδομάδα και καλή υπομονή.

Να κεράσω κρασάκι;

Μη ρωτάς γιατί και πώς, μη ρωτάς γιατί λείπω τόσες μέρες. Ελπίζω να επανέλθουμε σε κανονικούς ρυθμούς το σαββατοκύριακο. Μέχρι τότε όμως, πάμε μια φθινοπωρινή βόλτα.

Είχαμε πεταχτεί στο παρά-παραπέρα χωριό όπως κάθε Σάββατο πρωί για να κάνουμε το shopping της εβδομάδας, καροτοκουνουπίδια, μανιταροχόρτα και μηλομανταρίνια. Και αυγά. Μετά τραβήξαμε προς τον Ροδανό για να στρώσω την ψηφιακή και να γνωριστούμε καλύτερα. Είχα μπανίσει τη γέφυρα από τότε που ήρθαμε:

'Εκανα και κάτι τέχνες...

Δυο χιλιομετράκια παρακάτω έχει τα χαλάσματα ενός κάστρου που έβλεπα από απέναντι. Περιφραγμένο αυτό και μερικά στρεμματάκια γύρω, με μια σπιταρόνα μέσα. Φυσικά ιδιωτικό. Αυτό μάλλον δεν θα το χωνέψω ποτέ.

Τέλος, πήγαμε στο Chateauneuf-du-Pape που είναι δίπλα ακριβώς. Το όνομα το έχει πάρει από τους Πάπες που μετακόμισαν στις αρχές του 14ου αιώνα στην Αβινιόν. Ήτανε λέει μερακλήδες και τους αρέσαν τα κρασιά οπότε προώθησαν την αμπελουργία σ'εκείνη την περιοχή.

...και πάνω στον λόφο του Chateauneuf έχει και καστράκι:

...κι από εκεί φαίνεται και το άλλο κάστρο, αυτό της Αβινιόν.

Άντε σ'αφήνω τώρα, με περιμένει αυτός ο Πάουερ Πόηντ! Άρχισα να κάνω και πλάνα για το καλοκαίρι, πού να στα λέω!