...πλέον γνωστή και ως La Brebis!
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα gorges. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα gorges. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2013

Βίοι παράλληλοι

Κατά την Πρωτοχρονιά που είχαμε τους επισκέπτες μας πήγαμε (για δεύτερη φορά) εδώ παραπάνω, στο φαράγγι του ποταμού Ardeche. Ξεκινήσαμε από την είσοδο του φαραγγιού όπου βρίσκεται ένα χαριτωμένο μεσαιωνικό χωριό, το Aiguèze:


Aiguèze
Η εκκλησία μέσα έχει κερματοδέκτη: με ένα δίευρο
ανάβουν τα μέσα φώτα για τρία λεπτά.

Aiguèze
Το εξωτερικό τείχος, πάνω από το ποτάμι.

Αμέσως μετά ο δρόμος αρχίζει να ανηφορίζει και η θέα προς το ποτάμι γίνεται αεροπλανική. 'Εχουν φροντίσει βέβαια γι'αυτό φτιάχνοντας κάτι ωραίους χώρους για στάση.


Cuckoo!
Coucou Nicolas!
Και είναι ωραίο το ποτάμι!

Gorges de l'Ardèche
Από ψηλά...
Gorges de l'Ardèche
...με λίγο ζουμ...
Gorges de l'Ardèche
...αλλά και από χαμηλά!

Ώσπου να φτάσεις στο πλέον χαρακτηριστικό σημείο της διαδρομής. Φαντάσου ένα Θεογέφυρο αλλά στο πολύ πιο μεγάλο.

Pont d'Arc
Το καλοκαίρι εδώ γίνεται της κακομοίρας.

Σαφώς παρατηρητικέ μου αναγνώστη θα πρόσεξες ότι πάνω στο μνημείο της φύσης έχει αναρτηθεί πανό, προφανώς από πολέμιους της ανάπτυξης, της ανταγωνιστικότητας κτλ κτλ. Όλες οι απορίες λύνονται καμιά εικοσαριά χιλιόμετρα παρακάτω, στο Barjac (το θυμάσαι;).


At Barjac
"Αν πατήσετε στη γη μας θα σας κάνουμε να ζήσετε την κόλαση" αναφέρει
το εύγλωττο σλόγκαν.

Βλέπεις αγαπητέ πως η γύρω περιοχή είναι προικισμένη με όμορφη φύση αλλά παράλληλα διαθέτει και μπόλικο φυσικό αέριο από κάτω, αέριο το οποίο κάποιοι θέλουν να εξορύξουν κάνοντας χρήση της ευγενούς μεθόδου του fracking (φάκινγκ έπρεπε να την λένε).

Αν βαριέσαι να διαβάσεις όλο το άρθρο θα στο κάνω λιανά σε τρεις γραμμές: το αέριο είναι παγιδευμένο ανάμεσα στα πετρώματα του υπεδάφους. Για να το βγάλουμε κάνουμε μια γεώτρηση και ρίχνουμε μέσα υπό τεράστια πίεση έναν σκασμό νερό μαζί με χημικούρες. Ο βράχος σπάει και το αέριο ανεβαίνει πάνω με μικρή παρενέργεια την εξάντληση των υδάτινων πόρων και την μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα. Τέλειο;

Οι Μπαρζακιανοί όμως είναι ολίγον τι μουτζαχεντίν και δεν το άφησαν έτσι. Μαζί με κόσμο από άλλες περιοχές της Γαλλίας όπου προτάθηκε η ομολογουμένως πρωτοποριακή μέθοδος σήκωσαν το κεφάλι και μπόρεσαν, τουλάχιστον προς το παρόν, να αναστείλουν την διαδικασία. Δεν επαναπαύτηκαν όμως. Ενημερώνουν συνεχώς τους επισκέπτες και παράλληλα έχουν στήσει ένα εκτεταμένο δίκτυο επικοινωνίας ώστε με την εμφάνιση των μηχανημάτων για τις γεωτρήσεις να βγουν όλοι στο δρόμο.

Στην τελική τα παιδιά και τα εγγόνια τους πιο πολύ θα έχουν ανάγκη τα δέντρα και τα ποτάμια.

At Barjac
No Gazaran!




Δευτέρα 16 Απριλίου 2012

Easter, over and out!

Γεμάτο σαββατοκύριακο, ωραίο. Πρωί του Σαββάτου φτάσαμε στο Russan για περπάτημα στο φαράγγι του ποταμού Gardon. Δεν ήταν και κανένα σπουδαίο μονοπάτι, κυρίως διαδρομή σε χωματόδρομους ανάμεσα σε πουρνάρια, αλλά μας αποζημίωσε με μερικές ωραίες εικόνες.

Meandering Gardon
Πέταλο του ποταμού
Pont Saint-Nicolas
Η γέφυρα του Saint-Nicolas. Πριν δυο βδομάδες αυτό το κομμάτι ήταν
τελείως στεγνό αφού όταν η ροή είναι χαμηλή το ποτάμι περνάει
υπόγεια και βγαίνει λίγο παραπέρα.  
My idea of a nice village
Το χωριό Vic. Πραγματικά η εικόνα της ημέρας!
Κάτι παραπάνω από 2:30 ώρες περπάτημα με φουλ γκάζια και ροδοκοκκίνισμα από τον ήλιο. Πριν την επιστροφή, στάση στο κατάστημα ονόματι "Istanbul" για αναπλήρωση με διπλά κεμπάπια με "hot sauce". Στο σπίτι προετοιμασία για την επόμενη μέρα και την επίσκεψή μας στο Montpellier.

Κασόπιτα και ένα καζάνι χαλβάς
Την Κυριακή στον δρόμο ανυπομονησία για να γνωρίσουμε αυτόν τον τύπο που ανταλλάξαμε πριν ένα μήνα στοιχεία στα σχόλια ενός blog και μας κάλεσε για πασχαλινό τραπέζι σε σπίτι Γάλλου φίλου του. Βρεθήκαμε και είμασταν σαν να γνωριζόμαστε χρόνια. Καλό αυτό γιατί χωρίς χρονοτριβή πέσαμε στις προετοιμασίες για το τραπέζι (βασικά ήταν δύο τραπέζια) που αν έβγαινε στην τιβί δικαιωματικά θα έπαιρνε τον τίτλο "Wipeout: Ελλάδα Vs. Γαλλία".

Μεζεδοτράπεζο (τα προκαταρτικά)
Ανταγωνίστηκαν τα βαμμένα αυγά κότας με τα βαμμένα αυγά ορτυκιού, ο παστουρμάς Μιράν με το σπιτικό φουά-γκρα, το ούζο με την σαμπάνια, η ρετσίνα με ερυθρό δωδεκαετίας, οι βάσκικες πιπεριές με το τζατζίκι. Το κοντοσούβλι έπαιξε μόνο του γιατί δεν κατέβηκε αντίπαλος.

Τα μοντέλα φωτογραφίζονται  πάντα
δίπλα στην πισίνα!
Όλοι μας στη μάχη το παίξαμε Ελβετοί και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να καθαρίσουμε μετά από ένα τετραωράκι. Βόλτα στη θάλασσα, κουβεντούλα και ένα γρήγορο τσάι στο σπίτι πριν ξεκινήσουμε για πίσω την ώρα που βράδυαζε.

Ακόμα να συνέλθω.



Ορίστε και η διαδρομή της πρώτης μέρας, αν και νομίζω ότι κανένας πλεόν δεν τη θυμάται...