Σκυλιαρίσματα

...να σας συστήσω έναν ακόμη γείτονα, τον Joe. Βέβαια, το όνομα δεν το προφέρουν Τζόε αλλά Ζζζζόοοοεεε, κάτι που μας δυσκόλευε να καταλάβουμε στην αρχή αν είναι αγοράκι ή κοριτσάκι. "Και γιατί δεν κοιτάξατε τα τούτα του;" θα με ρωτήσεις.

Ε δεν είναι τόσο απλό. Ο Τζόες είναι μεν μόλις ενός χρόνου, αλλά ταυτόχρονα είναι και μια γιγάντια φλοκάτη πάνω σε τέσσερα πόδια!

Επίσης είναι φοβιτσιάρης, κεφάλας και μέγας σαλιάρης!

Χειμωνιάτικο

Που λες, είχαμε έκπληξη σήμερα. Λέγαμε θα προλάβει και θα είναι πρώτη η μαμά, θα προλάβει η πεθερά, αλλά τελικά πρόλαβαν να ψωνίσουν το πρώτο ο θείος Κωστής με τη θεία Στέλλα!

Φωτό με σαφές υποννοούμενο - καλά κατάλαβες.

Προφανώς, έπρεπε να υπάρχει ένας σοβαρός λόγος που δε βολτάρουμε πολύ τους τελευταίους μήνες, δε νομίζεις; Από την άλλη ούτε ο καιρός ήταν ο καλύτερος, έριξε κάτι περιποιημένες βροχές και μας έκλεισε μέσα. Βέβαια χτες μας έκανε τη χάρη και άνοιξε, οπότε ξεμυτίσαμε για να ξεμουδιάσουμε όσο μπορούμε.

Δέντρα χειμερινά.

Ο κεντρικός δρόμος του καινούργιου χωριού με το σχολείο στα δεξιά.

Λίγο παραπέρα το δημαρχείο με την εκκλησία.

Μια ωραία επιγραφή.

Κι ένα βίντεο από τη μοναδική πολυκατοικία του Lirac! (δυνάμωσε τον ήχο)

Birds in Lirac from Dimitris on Vimeo.

Πάντως τώρα που το συζητάμε, καιρός είναι για μια μικρή εξόρμηση. Αν θελήσετε να μας βρείτε τις επόμενες μέρες, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τον παρακάτω χάρτη που βρήκα εδώ.

Το ξέρω, είναι χάρτης φωτορύπανσης. Από την άλλη μπορεί να φανεί πολύ χρήσιμος για να εντοπίσει κανείς τις περιοχές όπου συνήθως κινούμαστε. Πώς; Περνώντας τον από ένα πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνας και εμφανίζοντας το αρνητικό!

Καλές γιορτές να'χετε και τα λέμε από το '14!

Τα χρυσά αμπέλια

Μιας και το τωρινό μας σπίτι είναι στην ακρή του χωριού, είναι πιο εύκολο να βγαίνουμε για βολτίτσες (όταν δε βαριόμαστε βεβαίως). Αν και ο καιρός πλέον κρύωσε, είναι ωραία τα μέρη αυτές τις μέρες γιατί τα αμπέλια αλλάζουν χρώμα.

Εμείς πήγαμε προς αυτό το Ρετούρ.

Από την κάτω πλευρά του χωριού έχει ένα μεγάλο και ωραίο πλάτωμα όλο αμπέλια. Θα κανονίσω να πάω μια από αυτές τις μέρες να το φωτογραφίσω. Τόσο κίτρινο χρώμα μου θύμισε τα ηλιοτρόπια της Βόλβης.

Οι νέοι γείτονες

Διαφορετικό σπίτι, διαφορετικοί γείτονες...

Κάτι νεαρά σκυλάκια

Κάτι γέρικα γατιά

Και δυο ωραία άλογα!

Επ! Παραλίγο να ξεχάσω και τις τελευταίες φωτό που τράβηξα στο προηγούμενο σπίτι. Μεζέδες φυσικά.

Τώρα είναι η εποχή που πετάγονται τα μανιτάρια!

Μπορείς να τα κάνεις ωραία πικάντικη σουπίτσα.

...ή βαρβάτη ομελέτα φούρνου με πατάτες.

Μπορείς επίσης να τα βάλεις στα σπιτικά μπεργκερόνια που έφτιαξες.

Ουφ! Πείνασα.

Στα σκοτάδια

Την Κυριακή είχε βόλτα με τους χωριανούς (έχουμε ξαναπάει εκεί). Πρώτα πήγαμε να δούμε δυο μικρές σπηλιές.

Μετά μια μεγαλύτερη, είχε κι εκκλησία μέσα. 

Το 1647 λέει εμφανίστηκε το άγαλμα της Παναγίας εκεί. Η κυρία είπε πως μέχρι σήμερα δεν έχουν απόλυτα μάθει τι συνέβη τότε. Μα καλά, δεν ξέρουν τι πάει να πει θαύμα;

Μετά χτίσαν απ'έξω την σπηλιά και πήγαν εκεί ερημίτες.

Εμείς πάντως μετά πιάσαμε και βασανίζαμε κάτι αθώα σκυλάκια!

Καροτοκυριακή

Ξύπνημα με το πάσο μας σήμερα μιας και η Κυριακάτικη βόλτα ξεκινούσε από την πόρτα του σπιτιού. Βουρ στο δρομάκι που φεύγει προς τα πίσω, κόψιμο μέσα από τα αμπέλια (δεν βάζουν περιφράξεις εδώ και βοηθάει) και κατευθείαν στους δρόμους και τα μονοπάτια που έχουν τα πουρναροτόπια (Garrigues τα λένε εδώ) πίσω από το χωριό. Στόχος μας να φτάσουμε στο μοναστήρι της Sainte-Baume που βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα από εδώ και επιστροφή κάνοντας μια κυκλική διαδρομή μέσα από τα γειτονικά χωριά. 

Ο καιρός ηλιόλουστος αλλά ο παραδοσιακός πλέον βοριάς έδινε ρέστα με ριπές ως 95km/h! Ευτυχώς σε πολλά σημεία είμασταν καλυμένοι κι έτσι η διαδρομή των 16 και βάλε χιλιομέτρων με συνολική υψομετρική 131 ολόκληρα μέτρα έγινε σε περίπου 3:30 ώρες. Δεν προσμετράται βέβαια ο χρόνος που ξοδεύτηκε για κατανάλωση τοπικού τυριού με συνοδεία αλλαντικού στα παγκάκια κάτω από το μοναστήρι, ούτε ο χρόνος για την γρήγορη κατανάλωση τονωτικού ποτού (μπύρας) στο μικρό εστιατόριο του Lirac.

Η διαδρομή στο mapmywalk:

http://www.mapmywalk.com/routes/view/74195096

Μετά την κόπωση που επήλθε ήταν απαραίτητο ένα καλό γεύμα με συνταγή ξεπατικωμένη μερικώς από εκείνον τον σαλιάρη τον Άγγλο. 

Απαραίτητα υλικά:

-Πολύχρωμα καρότα (και με ένα χρώμα γίνεται αλλά δεν έχει πλάκα).

-Μικρές πατάτες (εως πολύ μικρες).

-Κρεμμύδι-σκόρδο.

-Θυμάρι-δεντρολίβανο.

-Γρουν.

-Αλατοπίπερα φυσικά.

Πλένουμε καλά τα καρότα και τις πατάτες και τα βάζουμε στη γάστρα με το κρεμμύδι (κομμένο στη μέση), 3-4 σκελίδες σκόρδο, τα μυρωδικά και λίγο λαδάκι. Το πετάμε στον φούρνο να βασανίζεται. Όταν είναι σχεδόν έτοιμο, ρίχνουμε βούτυρο σε τηγανάκι και ψήνουμε τα κομμάτια από το χοιρινό. Μόλις γίνουν τα βγάζουμε, σβήνουμε με πολύ λίγο κόκκινο, αδειάζουμε μέσα το ζουμί που βγάλαν τα λαχανικά και ρίχνουμε λίγο αλεύρι για να δέσει. Καλή όρεξη!