Ξύλα εσείς; Ξύλα κι εγώ!

Στις Αρρένες...

...και στη Σαμαρίνα!

Όποιος ακόμη δε ζεστάθηκε, να πάει εδώ κι εδώ!

Φθινοπώριασε

Πριν από έναν χρόνο ακριβώς είχαμε πάει εκδρομή στο Πάικο με στόχο την κορυφή Καντάστι. Το βουνό, διάσημο για τα δάση του, μας επιφύλαξε την ομορφότερη υποδοχή!

Οξυές από χρυσάφι...

...και στα πόδια μας ένα χαλί από φύλλα!

Η θέα προς τα νότια από την κορυφή με τα πρώτα χιόνια:

Περιγραφή της διαδρομής εδώ.

Χάρτης και εναλλακτική διαδρομή εδώ. 

Άντε, προλαβαίνετε!

Τίτλο δε βρίσκω

Μυστήρια η βδομάδα που πέρασε. Χαρές και λύπες, άγχος και ηρεμία, τρεχάλα και βαρεμάρα, εντάσεις και χαμόγελα. Θυμάμαι που πριν δυο χρόνια με τον Μήτσο βολοδέρναμε πάνω στην Τύμφη.

Ανθρώπους δε συναντούσαμε, είχαμε το βουνό σχεδόν για πάρτη μας και ο μόνος ήχος που ακουγόταν ήταν οι κουδούνες από τα πρόβατα όταν τα ξανασυναντούσαμε στο τέλος της ημέρας.

Αυτό είναι το σωστό γιατρικό.

Αστράκα

Μιας και είχαμε μια σχετική κουβεντούλα σήμερα με τον Σκύλο, είπα να βάλω μερικές φωτογραφίες της πολυαγαπημένης Αστράκας.

Όπως φαίνεται ανεβαίνοντας προς το καταφύγιο.

Οι πύργοι από το Μικρό Πάπιγκο

Οι πύργοι από ψηλά

Η Αστράκα από τους πύργους...

...και από τη Λάκκα του Τσουμάνη

Το κοπάδι βόσκει εκεί κοντά.

Θα την ξανασυναντήσουμε εδώ:

View Αστράκα in a larger map

Πόσο κάνει 3x3;

...ή εναλλακτικά, όταν βρισκόμαστε σε τόπους προσκυνήματος!

Οι φετινές διακοπές...

...ήταν απαίσιες. Σκέτο χάσιμο χρόνου και χρημάτων. Τετράστερο τουλάχιστον ξενοδοχείο δεν υπήρχε, αναγκαστήκαμε να την βγάλουμε δέκα μέρες σε αντίσκηνο. Ένα lounge-cafe η Βωβούσα δεν έχει και έπρεπε είτε να σαπίζουμε όλη μέρα στα γρασίδια, είτε να περπατάμε σαν τα χαμένα μέσα στα δάση.

Τα ρημάδια τα μαυρόπευκα σου κρύβουν συνέχεια τον
γλυκό καλοκαιρινό ήλιο.

Για το ποτάμι τι να πεις; 20 μέτρα από το αντίσκηνο, όλη μέρα φασαρία με τα νερά να τρέχουν. Άσε που μας έφερνε και κατούρημα το βράδυ.

Σιγά τον Αωό. Στο πορτ-μπαγκάζ του αυτοκινήτου
οι μπύρες κρύωναν περισσότερο.

Παραλίες της προκοπής; Σε γέλασαν αναγνώστη μου! Έπρεπε να οδηγάμε για ώρες σε χωματόδρομους, να σπάμε τα αμάξια μας, να καβαλάμε Unimog και από πάνω να περπατάμε κιόλας για να βρεθούμε σε κάτι στριμόκωλα μέρη με παγωμένα νερά, χωρίς μια αμμουδία και ούτε ένα beach-bar! Μόνο κάτι κωλοπούλια ακούγονταν.

Ούτε δυο λεπτά μπάνιο δεν μπορούσες να κάνεις με
τον καταρράκτη να ρίχνει νερά από πάνω σου.

Σιγά την παραλία. Χάθηκε λίγη αμμουδιά;

Άντε να χωρέσουμε δέκα νοματαίοι με άλλα τόσα κουτσούβελα μέσα σ'αυτήν την τρύπα.

Το βράδυ; Παγωνιά. Μακριά ρούχα, μάλλινα φανελάκια, σκελέες, γάντια, ισοθερμικά. Τη μία μέρα μάλιστα έβρεξε κίολας, μες το κατακαλόκαιρο! Αναγκαστικά έπρεπε να τρώμε τα λεφτά μας στα τσίπουρα μπας και ζεσταθεί το κοκκαλάκι μας.

Η μπόρα μας κατέστρεψε τις διακοπές.

...άσε που όλη η υπόλοιπη παρέα ήταν Αθηναίοι! ΚΑΤΑΝΤΙΑ!


Τα λέμε του χρόνου μάγκες!

Ποια Χαλκιδική ρεεεεεεεεεεεεεεεε!

Επιστροφή στην πραγματικότητα

Κλειστόν

Τα πράγματα είναι σχεδόν έτοιμα για την αυριανή αναχώρηση. Θα στήσουμε το τσαντίρι κάπου εκεί κοντά:

Να πάω να ξαναδώ το σπιτάκι που μ'αρέσει:

Ίσως ανέβω κι εκεί:

Σίγουρα όμως θα δω πολλά τέτοια:

Να είστε φρόνιμοι!

Ανεβαίνουμε!

Όλοι οι πεινασμένοι μερακλήδες εδώ μαζεύονται!

...και όχι μόνο οι πεινασμένοι, αλλά γενικά οι μερακλήδες!

Άντε περαστικά μας.

Ανατροπή σχεδίων

...αλλού γι'αλλού καταλήξαμε τελικά.


View Vovousa in a larger map

Για καμμιά βδομάδα εκεί θα κοπροσκυλιάζουμε. Ας αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση.