Ήρθε η ώρα μου...

Τελικά δεν τη γλίτωσα, θα την πάρω την προβατίνα μου αύριο!

Κι ένα ωραίο τραγουδάκι για την θάλασσα που την παράτησες για να τρέχεις μαζί μου στα βουνά!

Τ'αδειάσαμε το σπίτι

...και αφήσαμε πίσω και τα καλά και τα κακά του. Τα καλά όμως μας ενδιαφέρουν περισσότερο!

Το δέλτα του Γαλλικού που έβγαινα βόλτες τα απογεύματα και χάζευα τα πουλιά.

Το άλλο, του Αξιού για φωτοεξορμήσεις:

Μα πιο πολύ τα ηλιοβασιλέματα!

Όσο για την Σαλονίκη; Είμασταν από μακριά κι αγαπημένοι!

Το χωριό μου (ένα από τα πολλά δηλαδή)

Η φαμίλια μου (και από τις δύο μεριές) είχε πάντα το κουσούρι να μετακινείται, άλλοτε ηθελημένα και άλλοτε με το ζόρι. Έτσι, όταν η οικογένεια του πατέρα μου έφυγε από την Μικρά Ασία πήγαν και εγκαταστάθηκαν στην Κρήτη και έζησαν για χρόνια σε ένα χωριουδάκι ονόματι Αγία Σεμνή. Μην περιμένετε και πολλά πράγματα. Καμμιά δεκαριά σπιτάκια που αφέθηκαν σταδιακά για χάρη του μεγαλύτερου χωριού εκεί δίπλα.

Αγία Σεμνή

Στα δεξιά το πρώην καφενείο

Και το δικό μας το σπιτάκι...

"Έχω μια αλοιφή που θα στο κάνει καινούργιο!"

Η εκκλησία καλοσυντηρημένη

Και μια καλλιτεχνία!

Πλέον δύο οικογένειες έχουν επιστρέψει στο χωριό, ας ελπίσουμε να ακολουθήσουν κι άλλες!

Εδώ είμαστε:

View Agia Semni in a larger map

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

Ξύλα εσείς; Ξύλα κι εγώ!

Στις Αρρένες...

...και στη Σαμαρίνα!

Όποιος ακόμη δε ζεστάθηκε, να πάει εδώ κι εδώ!

Φθινοπώριασε

Πριν από έναν χρόνο ακριβώς είχαμε πάει εκδρομή στο Πάικο με στόχο την κορυφή Καντάστι. Το βουνό, διάσημο για τα δάση του, μας επιφύλαξε την ομορφότερη υποδοχή!

Οξυές από χρυσάφι...

...και στα πόδια μας ένα χαλί από φύλλα!

Η θέα προς τα νότια από την κορυφή με τα πρώτα χιόνια:

Περιγραφή της διαδρομής εδώ.

Χάρτης και εναλλακτική διαδρομή εδώ. 

Άντε, προλαβαίνετε!

Τίτλο δε βρίσκω

Μυστήρια η βδομάδα που πέρασε. Χαρές και λύπες, άγχος και ηρεμία, τρεχάλα και βαρεμάρα, εντάσεις και χαμόγελα. Θυμάμαι που πριν δυο χρόνια με τον Μήτσο βολοδέρναμε πάνω στην Τύμφη.

Ανθρώπους δε συναντούσαμε, είχαμε το βουνό σχεδόν για πάρτη μας και ο μόνος ήχος που ακουγόταν ήταν οι κουδούνες από τα πρόβατα όταν τα ξανασυναντούσαμε στο τέλος της ημέρας.

Αυτό είναι το σωστό γιατρικό.

Αστράκα

Μιας και είχαμε μια σχετική κουβεντούλα σήμερα με τον Σκύλο, είπα να βάλω μερικές φωτογραφίες της πολυαγαπημένης Αστράκας.

Όπως φαίνεται ανεβαίνοντας προς το καταφύγιο.

Οι πύργοι από το Μικρό Πάπιγκο

Οι πύργοι από ψηλά

Η Αστράκα από τους πύργους...

...και από τη Λάκκα του Τσουμάνη

Το κοπάδι βόσκει εκεί κοντά.

Θα την ξανασυναντήσουμε εδώ:

View Αστράκα in a larger map

Πόσο κάνει 3x3;

...ή εναλλακτικά, όταν βρισκόμαστε σε τόπους προσκυνήματος!

Οι φετινές διακοπές...

...ήταν απαίσιες. Σκέτο χάσιμο χρόνου και χρημάτων. Τετράστερο τουλάχιστον ξενοδοχείο δεν υπήρχε, αναγκαστήκαμε να την βγάλουμε δέκα μέρες σε αντίσκηνο. Ένα lounge-cafe η Βωβούσα δεν έχει και έπρεπε είτε να σαπίζουμε όλη μέρα στα γρασίδια, είτε να περπατάμε σαν τα χαμένα μέσα στα δάση.

Τα ρημάδια τα μαυρόπευκα σου κρύβουν συνέχεια τον
γλυκό καλοκαιρινό ήλιο.

Για το ποτάμι τι να πεις; 20 μέτρα από το αντίσκηνο, όλη μέρα φασαρία με τα νερά να τρέχουν. Άσε που μας έφερνε και κατούρημα το βράδυ.

Σιγά τον Αωό. Στο πορτ-μπαγκάζ του αυτοκινήτου
οι μπύρες κρύωναν περισσότερο.

Παραλίες της προκοπής; Σε γέλασαν αναγνώστη μου! Έπρεπε να οδηγάμε για ώρες σε χωματόδρομους, να σπάμε τα αμάξια μας, να καβαλάμε Unimog και από πάνω να περπατάμε κιόλας για να βρεθούμε σε κάτι στριμόκωλα μέρη με παγωμένα νερά, χωρίς μια αμμουδία και ούτε ένα beach-bar! Μόνο κάτι κωλοπούλια ακούγονταν.

Ούτε δυο λεπτά μπάνιο δεν μπορούσες να κάνεις με
τον καταρράκτη να ρίχνει νερά από πάνω σου.

Σιγά την παραλία. Χάθηκε λίγη αμμουδιά;

Άντε να χωρέσουμε δέκα νοματαίοι με άλλα τόσα κουτσούβελα μέσα σ'αυτήν την τρύπα.

Το βράδυ; Παγωνιά. Μακριά ρούχα, μάλλινα φανελάκια, σκελέες, γάντια, ισοθερμικά. Τη μία μέρα μάλιστα έβρεξε κίολας, μες το κατακαλόκαιρο! Αναγκαστικά έπρεπε να τρώμε τα λεφτά μας στα τσίπουρα μπας και ζεσταθεί το κοκκαλάκι μας.

Η μπόρα μας κατέστρεψε τις διακοπές.

...άσε που όλη η υπόλοιπη παρέα ήταν Αθηναίοι! ΚΑΤΑΝΤΙΑ!


Τα λέμε του χρόνου μάγκες!

Ποια Χαλκιδική ρεεεεεεεεεεεεεεεε!

Επιστροφή στην πραγματικότητα