Αστράκα

Μιας και είχαμε μια σχετική κουβεντούλα σήμερα με τον Σκύλο, είπα να βάλω μερικές φωτογραφίες της πολυαγαπημένης Αστράκας.

Όπως φαίνεται ανεβαίνοντας προς το καταφύγιο.

Οι πύργοι από το Μικρό Πάπιγκο

Οι πύργοι από ψηλά

Η Αστράκα από τους πύργους...

...και από τη Λάκκα του Τσουμάνη

Το κοπάδι βόσκει εκεί κοντά.

Θα την ξανασυναντήσουμε εδώ:

View Αστράκα in a larger map

Πόσο κάνει 3x3;

...ή εναλλακτικά, όταν βρισκόμαστε σε τόπους προσκυνήματος!

Οι φετινές διακοπές...

...ήταν απαίσιες. Σκέτο χάσιμο χρόνου και χρημάτων. Τετράστερο τουλάχιστον ξενοδοχείο δεν υπήρχε, αναγκαστήκαμε να την βγάλουμε δέκα μέρες σε αντίσκηνο. Ένα lounge-cafe η Βωβούσα δεν έχει και έπρεπε είτε να σαπίζουμε όλη μέρα στα γρασίδια, είτε να περπατάμε σαν τα χαμένα μέσα στα δάση.

Τα ρημάδια τα μαυρόπευκα σου κρύβουν συνέχεια τον
γλυκό καλοκαιρινό ήλιο.

Για το ποτάμι τι να πεις; 20 μέτρα από το αντίσκηνο, όλη μέρα φασαρία με τα νερά να τρέχουν. Άσε που μας έφερνε και κατούρημα το βράδυ.

Σιγά τον Αωό. Στο πορτ-μπαγκάζ του αυτοκινήτου
οι μπύρες κρύωναν περισσότερο.

Παραλίες της προκοπής; Σε γέλασαν αναγνώστη μου! Έπρεπε να οδηγάμε για ώρες σε χωματόδρομους, να σπάμε τα αμάξια μας, να καβαλάμε Unimog και από πάνω να περπατάμε κιόλας για να βρεθούμε σε κάτι στριμόκωλα μέρη με παγωμένα νερά, χωρίς μια αμμουδία και ούτε ένα beach-bar! Μόνο κάτι κωλοπούλια ακούγονταν.

Ούτε δυο λεπτά μπάνιο δεν μπορούσες να κάνεις με
τον καταρράκτη να ρίχνει νερά από πάνω σου.

Σιγά την παραλία. Χάθηκε λίγη αμμουδιά;

Άντε να χωρέσουμε δέκα νοματαίοι με άλλα τόσα κουτσούβελα μέσα σ'αυτήν την τρύπα.

Το βράδυ; Παγωνιά. Μακριά ρούχα, μάλλινα φανελάκια, σκελέες, γάντια, ισοθερμικά. Τη μία μέρα μάλιστα έβρεξε κίολας, μες το κατακαλόκαιρο! Αναγκαστικά έπρεπε να τρώμε τα λεφτά μας στα τσίπουρα μπας και ζεσταθεί το κοκκαλάκι μας.

Η μπόρα μας κατέστρεψε τις διακοπές.

...άσε που όλη η υπόλοιπη παρέα ήταν Αθηναίοι! ΚΑΤΑΝΤΙΑ!


Τα λέμε του χρόνου μάγκες!

Ποια Χαλκιδική ρεεεεεεεεεεεεεεεε!

Επιστροφή στην πραγματικότητα

Κλειστόν

Τα πράγματα είναι σχεδόν έτοιμα για την αυριανή αναχώρηση. Θα στήσουμε το τσαντίρι κάπου εκεί κοντά:

Να πάω να ξαναδώ το σπιτάκι που μ'αρέσει:

Ίσως ανέβω κι εκεί:

Σίγουρα όμως θα δω πολλά τέτοια:

Να είστε φρόνιμοι!

Ανεβαίνουμε!

Όλοι οι πεινασμένοι μερακλήδες εδώ μαζεύονται!

...και όχι μόνο οι πεινασμένοι, αλλά γενικά οι μερακλήδες!

Άντε περαστικά μας.

Ανατροπή σχεδίων

...αλλού γι'αλλού καταλήξαμε τελικά.


View Vovousa in a larger map

Για καμμιά βδομάδα εκεί θα κοπροσκυλιάζουμε. Ας αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση.

Ηλιοτρόπια

Στη βόλτα μας γύρω από τις λίμνες Κορώνεια και Βόλβη είδαμε και ηλιοτρόπια!


...και ήταν πολλά...

...πάρα πολλά!

Συνταγή

Την Κυριακή έφαγα κουνέλι στη σούβλα με γέμιση τυρί και προβατίνα. Έχουμε ξεφύγει μου φαίνεται...

Στα χωριά των Γιουρούκων

Πριν από αρκετούς μήνες διάβασα αυτό το μικρό άρθρο το οποίο μου τράβηξε το ενδιαφέρον:

http://doumbia-istoria.blogspot.com/2010/04/blog-post_25.html

Η ύπαρξη εγκαταλελειμένων χωριών τόσο κοντά στη Θεσσαλονίκη ήταν το ιδανικό έναυσμα για μια ωραία καλοκαιρινή βόλτα! Έτσι, η προηγούμενη Κυριακή μας βρήκε να ανηφορίζουμε από τον Περιστερώνα προς τον μικρό οικισμό Πλατεία. Οι στροφές του δρόμου πολλές αλλά η θέα από ψηλά προς τη λίμνη Βόλβη μας αποζημίωνε.

Φτάσαμε στην Πλατεία. Λίγα σπίτια, αποκομμένα από κάθε άλλο οικισμό, άσφαλτος δεν φτάνει ακόμη ως εκεί αλλά το χωριό δείχνει απρόσμενα ζωντανό! Συνεχίζουμε στο δρόμο και πλέον κατηφορίζουμε προς Ζαγκλιβέρι. Είχα βάλει σημάδι ένα κτίριο από το Google Earth. Όταν το βρίσκαμε θα έπρεπε να στρίψουμε αριστερά σε διασταύρωση για να βγούμε στα χαλάσματα. Θες όμως η ομορφιά του τοπίου, θες η ευχάριστη κουβέντα, ξεχαστήκαμε και τη χάσαμε. 

Λιβάδια μετά την Πλατεία

Plan B λοιπόν! Επίσκεψη στην όμορφη πλατεία στο Ζαγκλιβέρι, αραλίκι κάτω από τον πλάτανο και καφεδάκι. Εκεί βρήκαμε κόσμο να ρωτήσουμε και να μας δώσουν οδηγίες για το πώς θα βγούμε στο Κιζιλί. Μας είπαν να βρούμε τη διασταύρωση προς το χωριό Αδάμ και να πάμε αριστερά μέσα στα χωράφια. Στο σημείο που ο αγροτικός σχηματίζει ένα Τ, φεύγουμε δεξιά και συνεχίζουμε μέχρι να βρούμε τα χαλάσματα μετά από 5 λεπτά περίπου.

Κιζιλί

Κιζιλί

Το Κιζιλί, όπως και τα υπόλοιπα χωριά της περιοχής, πρωτοκατοικήθηκαν από Γιουρούκους (Yörük) νομάδες που εξαπλώθηκαν από την Ανατολία προς τα νότια Βαλκάνια τον 15ο αιώνα. Οι κάτοικοί του αναγκάστηκαν να το εγκαταλείψουν με την ανταλλαγή των πληθυσμών και στη θέση τους εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από την ανατολική Θράκη, ενώ το χωριό μετονομάστηκε σε Παρθένιο. Δυστυχώς και οι νέοι του κάτοικοι το άφησαν σταδιακά μετά τα μισά του προηγούμενου αιώνα για να κατεβούν στον κάμπο. 

Μετά την επίσκεψή μας στο Κιζιλί, σειρά είχε άλλο ένα χωριό της περιοχής, με την ίδια ιστορία: το Σουφλαρί (μετέπειτα Αγγελοχώρι), το οποίο συναντάμε πάνω στο δρόμο πηγαίνοντας προς τη Νέα Απολλωνία.

Σουφλαρί

Σουφλαρί

Κι εδώ τα σπίτια βρίσκονται διασκορπισμένα στους λόφους της περιοχής και δεν πρόκειται για χωριό με την κλασική του έννοια αλλά για οικισμό. Συνολικά τα χωριά των Γιουρούκων φαίνεται ότι βρίσκονταν μέσα στο τρίγωνο που σχηματίζουν η Πλατεία (πρώην Αλανλή), το Ζαγκλιβέρι και η Νέα Απολλωνία. Σίγουρα θα επιστρέψω σύντομα για περισσότερη επιτόπια έρευνα!

Τα χωριά στον χάρτη:

View Yoruk villages in a larger map