...πλέον γνωστή και ως La Brebis!

Κυριακή, 19 Μαΐου 2013

Ρηχός

Τι συμβαίνει όταν τραβάς για χρόνια με φιλμ, μετά το γυρίζεις στο ψηφιακό και μήνες μετά αποφασίζεις να κοτσάρεις τον παλιό χειροκίνητο πενηντάρη φακό στην ψηφιακή;


Spitha


Petting


Margherita


Spring


Θέλει λίγο να τον συνηθίσεις αλλά αξίζει. Καλά τα ζουμ σας αλλά σαν έναν καλό σταθερό δεν έχει.


4 σχόλια:

  1. ΄σ΄ωραίοςςςςςςςς....


    Αλλά δε νομίζω πια πως μετριούνται στα δάχτυλα δύο χεργιών οι φακοί αναλογικών που ταιργιάζουν και σε ψηφιακές. Ένα χεράκι και περ'σεύει κάνα δαχτυλάκι!

    ΥΓ Εξαιρετικά μικρό βάθος πεδίου, ε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχει δαχτυλιδάκια μωρέ για να ταιριάξουν αν και ο δικός μου κάθεται κατευθείαν.

      f/1.8 είναι πενηντάρης που με το crop του αισθητήρα ανεβαίνει λίγο ακόμη, ό,τι πρέπει για πορτρέτα δηλαδή. Και να φανταστείς ότι αυτοί οι φακοί επί αναλογικών εποχών ήταν οι φτηνοί...

      Διαγραφή
  2. Έχω μια πλήρη σειρά γαμάτων φακών της Canon FD (για A1 και AE1 των '70ς) που κάθουνται στο σακίδιο και σαπίζουν, γμτ! Μιλάμε για φακουδάρες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σκυλιά μαύρα οι ΑΕ. Ήταν η επόμενη επιλογή μου όταν αποφάσισα να αγοράσω SLR φιλμάτη, αλλά με κέρδισε η Minolta.

      Διαγραφή